Neydi o çocuksu his? İlk kez mi geliyordu başıma yoksa ara ara yoklayan anılar geçidinden sadece biri miydi?
Çocuksu diyorum çünkü öyle bir heyecana ait olduğunu varsayabiliyorum. Çocuk saflığında olduğunu hissedip öyle betimlemeyi doğru buluyorum. Peki neydi bu his? Ne zaman ortaya çıkıyor, yakalayamıyorum. O kadar ani ki. Ayrıca çok uzun zamandır da hissetmiyorum. Seneler olmuştur belki. Bir gün yeniden o hisse kavuşmayı beklesem de düşündürücü bazı şeyler var.
Ya bu his bir döneme aitse? Yani ya tekrar yaşayamazsam ve bir kere hissettiğim o müthiş heyecan verici hissi tekrar hissedemezsem. ''Karnımda adeta kelebekler uçuşuyordu'' gibi değil bu arada. Çok net, saf bir çocuk neşesi. Sanki 7 yaşımdayım öyle içten kahkaha atıyorum.
Ayaklarımda su dolu bot, üstümde gelişigüzel giydirilmiş pembe bir mont. Ama ben otuz iki diş sırıtıyorum. Öyle bi' his. Hatta tam bu his. Şimdilerde hatırladığımda burnumun direğini sızlatan bu anı o zamanlar en gerçek mutluluğumdu. Böyle bir kere daha hissettmiştim bu sefer tam on yedimde. Sonra yine kayboldu, kalıcı değildi zaten öğrenmiştim de; çok hızlı yitiyordu. Ben peşinden koştukça o benden delicesine kaçıyordu.
Bende dedim yakalamayacağım o halde seni. Sen öyle kal. O saflığında yaşa bir yerlerde, belki bir fotoğraf karesinde belki zihnimin bir köşesinde. Ben hatırladıkça sızlasada burnumun direği sen benim görmediğim o yerde yaşa sessizce.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder