ben.

Yazardım çizerdim evet, sürekli uğraş içerisindeydim çünkü belki de derdim en çok kendimleydi.

Mutfakta en sevdiğim şarkıya eşlik ederken aslında koca bir konser salonundaydım. Ocağın başında yemeği karıştırırken, hayatıma kattığım yeni tatları tadıyordum belkide. belkide bazı melodiler beni bambaska anlara götürdüğü için bu kadar değerliydi; bir daha hiç gidemeyeceğim anlara….

Kalemim kâğıda her değdiğinde , bir başkasının onayına ihtiyaç duymadan yazıyordum. Çünkü biliyordum; insan kendiyle tam olmayı öğrendiğinde, dışarıdaki hiçbir gürültü onun isteğini bozamazdı. Ben kendi masamın en seçkin misafiriydim, Çünkü ruhum o kadar kalabalık ki; buraya kimseyi sığdıramazdım.